Werken. Schrijven. Eten. Slapen.

Om kwart voor zeven naakt de trap af. Een druk op de knop van de waterkoker. De badkamer in. Poepen, tandenpoetsen, douchen. Melk afmeten, havermout erbij. Pannetje opwarmen. Theezakje laten trekken. Ontbijten. Banaan en mueslireep in de tas. Haar föhnen, gel erin en op de fiets.

De temperatuur schommelde de afgelopen weken tussen de 13 en 23 graden, en als ik niet te snel fiets kan ik op het groene kruis van de apotheek ook de tijd zien, die steevast 7:46 aangeeft. Soms kom ik op het eerste kruispunt een chauffeur tegen van mijn vorige werk, die ik met een enthousiaste zwaai begroet. Hij laat dan weten dat zijn claxon het nog prima doet. Ik rijd door en zie de jonge moeder worstelen met het kinderzitje (koop alsjeblieft snel een nieuwe, anders doe ik het). Haar andere zoon sjort ondertussen ongeduldig aan het oranje vlaggetje en roept dat ze te laat komen. Een stukje verder weet ik dat ik voor een paar meter mijn adem in moet houden, omdat de vrouw in de zwarte auto haar sigaret oprookt. Bij de laatste bushalte is daar de jongen met zijn koptelefoon en een muts op zijn hoofd, wat het bord van de apotheek ook over de temperatuur te melden heeft. Om één voor acht groet ik de zaakvoerder.

Deze vijfdaagse routine doet me erg goed. Want, om half twee stap ik weer mijn woonkamer in. De verleiding van een middagdutje is waanzinnig groot, maar na een flinke lunch kruip ik een uur later achter de computer. Ik zet mijn mobiel op stil en lees eerst door wat ik de vorige dag heb herschreven. Dan pak ik mijn blad met aandachtspunten erbij en ga ik aan de slag.

Ik denk dat ik binnen een paar maanden bij de laatste regel ben. Tijdens het schrijven nam mijn fantasie me weleens mee en plantte me aan tafel bij DWDD. Wat niet erg is, dromen mag. Maar ik moet realistisch zijn. Ik ben dit avontuur begonnen zonder überhaupt te weten of het me zou lukken om het af te maken. Om mijn verhaal in romanvorm op papier te krijgen. En dat is misschien wel de grootste winst van de afgelopen maanden: dat ik die trots heb teruggekregen. En nu wil ik het uitgeven ook. De mogelijkheid om het via crowdfunding bij een Belgische uitgever uit te brengen staat nog steeds, ik ben nu aan het onderzoeken of het ook op die manier bij een Nederlandse uitgever zou kunnen.

Wordt vervolgd.

 

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *