De schrijver uit Gent op een bank in Tel Aviv

Afgelopen zondag waren Zufan en ik met twee vrienden bij een bosbad in Baarn. Dit klinkt mooier dan het daadwerkelijk was, maar ze hadden koude blikjes bier en kleffe patat, dus het was een aardig alternatief voor de misgelopen WK-finale met België. De jongen met de opblaashoorns verliet vorige week dinsdag na het laatste fluitsignaal meteen de kroeg, ik kon zijn gezichtsuitdrukking niet eens meer zien. Ik wed dat hij een jaar lang Franse baguettes verafschuwt.

Met een dot mayonaise in mijn snor vertelde ik aan de rand van het bosbad over de vakantieplannen. Ik haalde het kampeerfiasco van vorig jaar nog eens aan. Ik stond toen in Kroatië naast onze tent tot mijn enkels in het water. Nu straalt het land in meerdere opzichten, het kan verkeren. Maar goed, om zoiets soortgelijks te voorkomen besloten we deze keer te vliegen. We vertrekken vandaag naar Tel Aviv. Door ons schrijvers- en studentenbudget zullen we creatief moeten zijn, en zodoende vertelde een van onze vrienden, Lotte, over couchsurfing.

Het is een wereldwijd netwerk, waar mensen (hosts) een gratis slaapplek aanbieden. Maar het is veel meer dan dat. Het is een ontmoetingsplek, een uitwisseling van culturen. Want de hosts staan er vooral voor open om samen te eten, de stad te laten zien of de kroeg in te duiken. Het klinkt als een perfecte manier om door de ogen van de lokale bevolking het land te leren kennen. We hebben op de website een account aangemaakt, flink aangedikt dat het onze nieuwe favoriete manier van reizen is en een paar hosts voor een aantal nachten aangeschreven. Ik moet er nog wel aan wennen, je vraagt eigenlijk of je met iemand mee naar huis mag. Wij zijn ook ooit in Belize geweest. Gaaf, hè!

Ik realiseerde me eens te meer dat het najagen van een droom en het deeltijds werken, van invloed is op alles wat ik doe. Soms ben ik er helemaal klaar mee, wil ik niets liever dan gewoon weer fulltime werken en doorbetaald krijgen op vakantie. Een luxe die snel went. Maar dan was ik aan het einde van de week ongetwijfeld niet met een stijve nek wakker geworden op de bank van een nieuwe beste vriend, terwijl Zufan op een matrasje naast me ligt. Als we onze banen hebben kunnen opzeggen, kunnen we dit ook wel aan.

Fijne vakantie en tot ergens in augustus!

 

One Reply to “De schrijver uit Gent op een bank in Tel Aviv”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *